De Hoge Raad heeft recent een uitspraak gedaan in een ontslagzaak waarbij de zogeheten cumulatiegrond — ook wel de i-grond — centraal stond. De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep maar de conclusie van de advocaat-generaal (AG), is erg interessant omdat hij ingaat op de vraag aan welke eisen een werkgever moet voldoen als hij de i-grond inroept.
Wat is de i-grond?
Bij een ontslag moet een werkgever een “redelijke grond” kunnen aantonen. De wet noemt daarvoor meerdere gronden, zoals disfunctioneren, verwijtbaar gedrag of een verstoorde arbeidsrelatie. In de praktijk bleek dat werkgevers soms wél een aanleiding hadden om iemand te ontslaan, maar dat geen van de afzonderlijke gronden sterk genoeg was om op zichzelf te staan.
Een beroep op de i-grond zou de oplossing kunnen zijn: een werkgever mag meerdere zwakkere gronden samenvoegen tot één voldoende reden voor ontslag. De combinatie van omstandigheden moet dan samen zwaar genoeg zijn om het ontslag te rechtvaardigen.
Waar ging deze zaak over?
In dit geval vroeg de werkgever de rechter om de arbeidsovereenkomst te ontbinden op basis van de i-grond. De werknemer verzette zich daartegen en stelde dat de werkgever zijn verhaal onvoldoende had onderbouwd. Ook vond de werknemer dat hij ten onrechte geen kans had gekregen om tegenbewijs te leveren.
Wat zegt de AG?
De AG is duidelijk: de klachten van de werknemer gaan niet op. Daarbij geeft hij twee verduidelijkingen:
1. Geen zwaardere onderbouwingsplicht voor de werkgever.
Een werkgever die de i-grond gebruikt, hoeft niet méér te bewijzen dan bij andere ontslaggronden. Hij moet wel voldoende concrete feiten en omstandigheden noemen, maar hij hoeft niet voor elke afzonderlijke reden een volledig uitgewerkt dossier te overleggen. De rechter kijkt naar het geheel.
2. Geen ‘bijna-voldragen’ grond vereist
Er is ook geen eis dat minstens één van de onderliggende redenen al bijna voldoende zou zijn geweest voor ontslag op zichzelf. Juist dat is het wezen van de i-grond: meerdere redenen die elk afzonderlijk te licht zijn, kunnen samen toch de doorslag geven.
Wat betekent dit voor de praktijk?
De strikte benadering uit de begintijd van de i-grond waarbij rechters al snel vonden dat de gronden te mager waren, lijkt plaats te maken voor een meer afgewogen oordeel. Voor werkgevers betekent dit dat een beroep op de i-grond vaker een serieuze optie is, ook als geen enkele ontslagreden op zichzelf sterk genoeg is. Een goed opgebouwd dossier met meerdere samenhangende omstandigheden kan voldoende zijn voor ontslag.
Waar kunnen we jou mee helpen?
Heb je vragen of hebben we je al overtuigd? Neem vrijblijvend contact met ons op.
